Zachte voetstappen op het grind, zacht geknisper van een dor blad onder mijn voeten, zachte fluistering van de wind door de bomen… het is stilte vertaald in klanken. Frappant toch dat natuur zo stil kan zijn en tegelijkertijd toch zo vol geluid. En vol geluid ís het, want de vogels tetteren er werkelijk op los! De zang is oorverdovend en groet de stilte en sereniteit van deze plek… deze plek waar mensen hun laatste rustplaats…
‘Haasje over’… het klinkt zo schattig. Volgens mij is het een andere naam voor ‘bokje springen’. Ja dat klopt, Google is het met me eens. De naam van het spelletje komt vast omdat je als een konijntje -of haasje- zo gezellig een sprongetje maakt over iemands rug heen. Ik deed het vroeger graag en als ik er aan terugdenk word ik er nog steeds blij van. Lekker ‘rondhupsen’, lekker genieten van buiten zijn en bewegen!…
Diep in me voel ik het, ik herken het gevoel, het is tenslotte niet mijn eerste keer dat ik dit doe. Echter is dit groter, grootser… Het gevoel is moeilijk te omschrijven, een gevoel van diep ontzag, dit is zo essentieel! Verstild zie ik hoe de vier meter hoge bomen met loodzware kluit van de vrachtwagen worden getild. De shovel, de kraan, de werknemers… iedereen staat klaar en is bereid zich in te spannen voor…
Goed gemutst trek ik de deur achter me dicht, ik neurie mijn favoriete kerstmelodietje en geniet van het wandelingetje naar de sportschool… het is tenslotte januari, je kent het wel, iets over goede voornemens. Terwijl ik loop na te denken over het nieuwe jaar dat voor me ligt zie ik ineens een vrolijke staart op en neer wippen in de dakgoot. Aan die staart zit een brutale ekster vast die in de dakgoot kattenkwaad aan…
Heb jij ook dat plaatje in je hoofd?! Sinterklaas te paard wiebelend op de gladde dakpannen en Piet met een grote zak cadeautjes op zijn rug bij de schoorsteen?! Bij mij staat dit beeld onuitwisbaar in mijn geheugen, terwijl ik het nooit heb gezien. De Goedheiligman en zijn Pieten zijn sprookjesfiguren die écht bestaan! Hoe de cadeautjes in mijn schoen bij de openhaard terecht kwamen, samen met een hand pepernoten, ik wist het niet. Hoe…
“Een alleenstaande werkende moeder is een vrouw met ballen” kopt een leuk artikel op internet. Werkende moeders hebben veel ballen in de lucht te houden, van oppas naar personal shopper, van luizenmoeder tot psycholoog. Ik moet grinniken als ik de vergelijking trek met vleermuis-mama’s. Want vleermuismoeders zijn ook single-moms. Nu het heerlijke warme zomer lijkt te zijn aangebroken zien we vaker vleermuizen heen en weer schieten in de avondschemering en dit zijn vaak die single-moms.…
